Erkek, 22
Cuma, 15 Mayıs 2020

Kendimden nefret ediyorum, çocukluğumdan beri sanki içten içe diğer insanlardan farklı gibiyim... Bu söylediğim şey gerçek mi, değil mi bilmiyorum. Ama sadece diğer insanlar gibi olmak istiyorum, normal sıradan bir insan gibi olmak istiyorum. Kendimle yaşayamıyorum. Artık kendimden kaçmaktan, kendimi inkar etmekten bıktım ve çook yoruldum. Cehennem gibi duygular yaşıyorum ve bu duygular cehennem azabı gibi. Verdikleri acılar geldiğinde ölüyorum sanıyorum. Ölüm gibi geliyor. Ve bunları hep içimde yaşıyorum. Her şey o kadar acı veriyor ki artık hiçbir gerçek arkadaşımın olmaması sahte olmak o kadar çok acı veriyor ki... Ölmek istiyorum bir yandan da istemiyorum ben de yaşamak istiyorum benim ne suçum vardı amına koyim. Ben niye böyleyim diyorum. Ben de sadece normal insanlar gibi normal yaşamlar sürüp ölmek istiyorum. Bu şekilde değil... Kız arkadaşıma da yük gibiyim, ileride bu sitedeki kocalarını aldatıp itiraf edecek insanlardan farkı olmayacağından emin gibiyim. Hayatta değer verdiğim ve bana sevgi duyan tek insanda bana çok acı bir şekilde ihanet edip giderse ben bunu nasıl kaldırıcam amına koyim ? Ne yapacağım? Ölüm gibi arkadaşlar ölüm gibi. Ölüm Bazen keşke Allah'a inansam gerçekten bir Allah olsa ve bana yardım etse, beni görse ve bir yardım eli uzatsa

0

Bir yorum yaz

Yorumunuz isimsiz olarak yayınlanacaktır.

Yazdığınız yorumu bir yüz ifadesiyle anlatsaydınız hangisini seçerdiniz?